Het was nog steeds stormweer, toen de motorreddingboot Insulinde op 15 februari 1965 met twee geredden van een Noorse kustvaarder in haar thuishaven Oostmahorn terugkeerde. Het was de laatste reddingactie van de boot, die in bijna veertig jaar een ongekende roem vergaarde.  Haar geschiedenis begon in 1921. In dat jaar vonden twee rampen met reddingboten plaats, die aan tien redders het leven kostten. Reddingbootschipper Mees Toxopeus was van mening dat de rompvorm van reddingboten niet optimaal was. Naar zijn basisidee werd een geheel nieuw type reddingboot gebouwd, de Insulinde.

Het schip maakte de verwachtingen meer dan waar. Het bleek een ‘wonderboot’, die onder haar bekwame schippers en bemanningen een groot aantal zeer spraakmakende reddingen in het Nederlandse en Duitse kustgebied verrichtte.
Na haar actieve dienst werd de reddingboot aangekocht door de Vereeniging Nederlandsch Historisch Scheepvaart Museum in Amsterdam. In 2005 werd het Nationaal Reddingmuseum in Den Helder eigenaar. Dit museum voerde een algehele restauratie uit, die in 2010 werd afgerond.
De mannen van de Insulinde geeft ruim aandacht aan de spectaculaire acties, die de reddingboot haar grote faam in binnen- en buitenland bezorgden. Maar ook maakt de lezer kennis met de meestal zwijgzame mannen, die de kracht van brekers en branding trotseerden en meer dan 300 zeelui behouden aan land brachten.
De zilte verslaggeving van interviews, anekdotes en uniek archiefmateriaal brengen de lezer aan boord van de legendarische Insulinde. Twee honderd foto’s, waarvan vele in kleur, begeleiden de boeiende tekst.   

Zomer en winter, dag en nacht en onder alle weersomstandigheden staan de redders van reddingstation Hindeloopen klaar om uit te varen. Ze doen dat zo'n tachtig keer per jaar. Het reddingstation behoort daarmee, naar het aantal acties gerekend, tot de 'marktleiders' van de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij.

Honderd jaar geleden, in 1911, besloot het bestuur van de Noord- en Zuid-Hollandsche Redding-Maatschappij aan de Friese Zuiderzeekust een reddingstation te openen. Als plaats van vestiging koos men voor Hindeloopen. Het was het eerste reddingstation aan de Zuiderzee. De roeiende en zeilende redders brachten spraakmakende reddingen op hun naam.

Het afsluiten van de Zuiderzee in 1932 - en daarmee de overgang van zout naar zoet water - bracht geen wezenlijke verandering in het reddingwerk. De Friese westkust bleef een gevaarlijke lagerwal, waar schepen in moeilijkheden kwamen.

Vanaf 1941 kreeg Hindeloopen motorreddingboten. Enige daarvan hadden al lauweren geoogst op Noordzeestations. In Hindeloopen deden ze opnieuw van zich spreken. In 1985 kreeg de 'grote boot' assistentie van een snelle rubberboot. In 2003 kreeg het reddingstation de beschikking over de moderne, door jets voortgestuwde reddingboot 'Alida'.

Auteur Hans Beukema laat de lezer in dit prachtige reddersboek op boeiende wijze kennismaken met de redders, hun schepen en hun reddingen. Herinneringen, anekdotes en ruim 150 foto's brengen honderd reddingjaren tot leven.

Uitgever: Maritext vof - Omvang: 128 pag. - Foto's: 150 - Uitvoering: kleur - Prijs: € 29,50.